Weg gaan om thuis te komen

En dan druk je voor het eerst in lange tijd de wekker uit, smeer je wat bammetjes voor je man die wat aan de late kant is voor zijn werk en bereid je je voor op je eigen werkdag. Drie weken lang zijn we uit ons dagelijks leventje gestapt. Sliepen we vrijwillig onder een katoenen doek op langzaam leeglopende luchtbedden. Stond mijn blaas iedere ochtend, zodra ik wakker werd, op knappen en zocht ik al trappelend opzoek naar schoeisel en een dun vestje, om vervolgens twee straatjes verderop al dan niet in de file te komen bij de toiletten. Je weet wel; van het soort waar je echt no-way op gaat zitten. Drie weken heerlijk in het zonnetje en toch tot twee maal toe je tent in de stromende regen af moeten breken. En dat alles noemen ze vakantie. Het was heer-lijk!

New Wine nog in alle rust

New Wine nog in alle rust

New Wine Zomerconferentie was een bijzondere ervaring, niet samen te vatten in een enkel woord. Ik heb geluisterd, ik heb gedeeld. Ik heb weer opnieuw van hart tot Hart leren bidden en ervaren hoe het is als er voor je gebeden wordt. Ik ben klein geworden, nederig en stil. Ik heb onbedaarlijk gelachen. Ik heb gehuild. Heb gedanst in de regen na een bloedhete dag. Met mijn vingers en handen op de grond zitten schilderen domweg omdat de kwasten op waren. Mijzelf onwijs idiote dingen zien doen – al afvragend waar ik de vrede ik aan was begonnen – om vervolgens toch mooi over blokkades en valse schaamte te kunnen stappen. Ik heb gezien en ik werd gezien. Werd ondergedompeld in de massa; met duizenden God aanbeden met geweldige liederen. Sommige teer en kwetsbaar, soms als één groot feest. Ik heb alleen gelopen, gebeden, beleden totdat ik ontdekte dat God naast me liep en eigenlijk al die tijd al wel heeft gedaan. Ik heb genoten van mensen die genoten; van jong tot oud. Was het goed? Ja, het was goed. Het is nog steeds goed.

Na New Wine nog twee weken verbleven in een stukje paradijs op aarde. We zijn in/door/bij plekken in de Franse Alpen geweest waar God volgens mij bijzonder veel plezier aan moet hebben beleefd toen Hij dat creëerde. Daar mochten wij van genieten. En dat deden we. Intens.

Onderweg naar Col Agnel (Hoogte: 2744 m)

Onderweg naar Col Agnel (Hoogte: 2744 m)

Vanmorgen ging weer de wekker, wacht er een enorme berg (schone) was en een avonddienst tot 22 uur. Het dagelijks leventje begint weer. Maar zonder files voor de toiletten, een heerlijk stevig bed en nog voor eventjes met mijn hoofd in de bergen en een hart vol nieuwe moed.

Advertenties

Klotsend badeendje

waterbal

Vroeger had ik zo’n balletje. Zo’n transparante met een badeendje er in. Hoe hard je ook schudde, het beestje bleef vrolijk overeind en hield altijd zo’n grijns op zijn hoofd. “Haha, je krijgt me toch niet te pakken” leek het te zeggen. “Ik win!”
Het water klotste door terwijl de bal zelf allang stil lag in mijn handen, ik snapte er niks van. Geweldig ding, kon er uren naar kijken. Ligt misschien nog wel in een oude doos bij mijn ouders op zolder.

Zomaar ineens staat de zomervakantie voor de deur. Voor mijn idee zat ik nog midden in de drukte, komt mijn dochter thuis met de mededeling dat haar laatste schooldag is geweest en ze haar boeken in kan leveren. Heb ik zelf mijn laatste toets en sta je afscheid te nemen van je klasgenoten met wie je wonderbaarlijk snel een band op hebt gebouwd. In minder dan drie weken zit ik voor (of als het tegenzit met het weer – in) mijn tentje. Nog amper gekeken naar campings of wat dan ook. Niks voor mij…planmiep als ik ben.
Ooit gelezen dat voorpret haast nog belangrijker is dan de vakantie zelf (eigenlijk geloof ik dat niet zo…) dus misschien wordt het tijd om daar eens mee te beginnen. Maar in dat vreselijke gezoek naar de juiste camping, waar ik menig uur van mijn leven nodeloos aan verspild heb, heb ik echt geen zin. Als iemand nog wat leuks weet: roept u maar..! Kernwoorden: Frankrijk – bergen – zwembad – puberproof.
Waar ik altijd wel blij van word is het verzamelen van een stapeltje goede boeken. Geen vakantie zonder minstens uren op een luie stoel met een goed boek. Ik heb het al vaker gevraagd in mijn weblog,op facebook, twitter of noem maar op, maar het blijft leuk om van andere mensen tips te krijgen, bovendien ben ik door mijn tips van vorig jaar heen en heb ik voor nu echt geen idee meer. Wat lees jij dit jaar? Wat heb jij gelezen wat ik absoluut niet missen mag? Ik ben je nu al dankbaar….!

Spagettihoofd maakt plaats voor klotsend eendje. Langzaamaan komt het tot stilstand, het klotst nog wat na, maar I’m still standing (;
Nu dat laatste telefoontje nog, het kan ieder moment komen.
Is dochter over, of toch niet?! Geduld, geduld, geduld…