I like you, let’s hang out.

Daar zit je dan, in een bloedhete tent, met enkele honderden mensen te luisteren naar een vrouw die hiervoor speciaal overgevlogen is vanuit Engeland. Typische vrouw, die me zowel irriteert als intrigeert. Haar boodschap voelt af en toe wat ver van mijn bed af, maar toch hoor ik haar graag.
Ik ben al mijn leven lang christen en dat is volgende maand al 37 jaar. Een chaotisch christen, een bevlogen christen, een laat-mij-maar-even christen, een al maar weer zoekend christen. Ik heb ondertussen toch al aardig wat seminars, workshops, vrouwenochtenden, -avonden, -weekenden etc etc meegemaakt. Oh en talloze kerkdiensten uiteraard. En toch, dan ineens hoor je iemand vanaf een podium iets tegen je zeggen wat nog nooit eerder echt landde:
“God loves you” Ja, dat wist ik ook wel, al bleef dat af en toe moeilijk te aanvaarden. God is liefde, dus ja.. Hij houdt van al Zijn kinderen. Zo’n massale commitment, als je begrijpt wat ik bedoel. Toen zei de vrouw het volgende:

God Likes you. He likes to hang out with you.

En dat kwam ineens zo dichtbij! Daar kwam God ineens naast mij staan.
Alsof Jezus mij op dat moment recht aankeek en zei: “Joehoe, snap je het nu eens een keer?! Ik vind je leuk! Ik wil graag bij je zijn, tijd met jou doorbrengen.” Nu ik er aan terugdenk krijg ik weer kippenvel.

En uiteraard is het allemaal in de flow van het moment – wat overigens nog de rest van de week heeft geduurd – en dan komen de gedachtes weer, de stemmetjes die me influisteren: “Weet je wel hoeveel mensen er zijn, met hoeveel Hij verbonden wil zijn vanaf het begin van de aarde tot aan nu!? Kan een relatie met God echt zo persoonlijk worden? Is dat niet arrogant en veel te klein van Hem gedacht?
(Her)kent Hij mij echt tussen al die andere mensen? Zo bijzonder ben ik nu ook weer niet. Ik zou haast zeggen: integendeel. Weet je, daar zit misschien ook wel een beetje het probleem. Ik vind mijzelf niet altijd even leuk. Ik weet wat ik gedaan heb, gedacht heb, gelaten heb, waar ik steeds weer te kort schoot en teleurstel. Dus voor even met mij optrekken kan best leuk en gezellig zijn, maar echt dag in dag uit terwijl je me door en door kent… ik ken niet veel mensen die dat volhouden terwijl zij me nog maar deels kennen. Herkenbaar, of ben ik daar de enige in?
Surprise: Jezus kent me door en door, waarschijnlijk nog wel een stuk beter dan mijzelf. En nog steeds houdt Hij van me, vind me leuk en wil tijd met me doorbrengen! Dat heeft Hij me zelf verteld dus zal het wel waar zijn.
En als dat voor mij geld, dan ook voor jou.

Advertenties

4 gedachtes over “I like you, let’s hang out.

  1. An infinite God can give all of Himself to each of His children. He does not distribute Himself that each may have a part, but to each one He gives all of Himself as fully as if there were no others.

    Vrij vertaald:

    Een oneindige God kan alles van Zichzelf geven aan elk van Zijn kinderen Hij verdeelt Zichzelf niet zodat elk een deel krijgt maar aan eenieder geeft Hij alles van Zichzelf net zo volledig alsof er geen anderen zijn.

  2. Zijn wij niet gemaakt naar zijn evenbeeld? Maar God is God, dus kent hij all zijn kinderen, groot en klein, met all ons gebreken! Mooier kado is er niet!

    • Nou… om heel eerlijk te zijn zat voor mij het ware cadeau was voor mij toen ik ontdekte dat Hij me niet alleen door en door kent en dan nog steeds van mij houdt. Maar dat Hij me ook nog es leuk vind en heel graag tijd met mij wil doorbrengen. Echt een persoonlijke relatie wil en niet alleen ‘lid van de grote familie’ zijn. Wat heb ik Hem vaak laten wachten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s